Blog

Πότε ένα παιδί χρειάζεται να κάνει εργοθεραπεία;

Η εργοθεραπεία είναι μια εξειδικευμένη επιστήμη υγείας, που βοηθάει τα άτομα να αναπτύξουν, να επανακτήσουν και να διατηρήσουν τις ικανότητες εκείνες που είναι απαραίτητες για να συμμετέχουν ενεργά στις δραστηριότητες της καθημερινής ζωής.

Ο εργοθεραπευτής αξιολογεί στο παιδί λειτουργίες όπως κινητικές, νευρομυικές, αισθητηριακές, γνωστικές-αντιληπτικές, ψυχοσυναισθηματικές και κοινωνικές. Επομένως, όταν παρατηρηθεί κάποια απόκκλιση στις προαναφερθείσες λειτουργίες από ένα γιατρό, ένα γονέα ή και έναν παιδαγωγό, τότε το παιδί πιθανότατα να χρειάζεται να αξιολογηθεί σε δεξιότητες που αφορούν τομείς της καθημερινότητάς του. Οι τομείς αυτοί είναι: το παιχνίδι, η κοινωνική αλληλεπίδραση,η ατομική φροντίδα-αυτοϋπηρέτηση και το σχολείο-οργάνωση μελέτης.

Οι τομείς αυτοί σχετίζονται με δεξιότητες που αφορούν το συντονισμό των αδρών και λεπτών κινήσεων, τη συγκέντρωση, τη μνήμη, την οργάνωση, το χωρικό και χρονικό προσανατολισμό, την κοινωνική ανταπόκριση, την ακολουθία κανόνων και την αισθητηριακή επεξεργασία ερεθισμάτων, τα οποία προέρχονται από το περιβάλλον μας και το σώμα μας και διαμορφώνουν τη συμπεριφορά μας.

Οι αποκκλίσεις, οπότε και λέμε ότι ένα παιδί χρήζει εργοθεραπευτικού προγράμματος, βασίζονται στα αναπτυξιακά ορόσημα, εξετάζουμε δηλαδή τι δεξιότητες πρέπει να έχει κατακτήσει ένα παιδί ανάλογα την ηλικία του. Παρακάτω θα αναλύσουμε πιο στοχευμένα τι μπορεί να παρατηρήσει κάποιος σε ένα παιδί και να υποψιαστεί ότι θα χρειαστεί να αξιολογηθεί από έναν εργοθεραπευτή.

• Δεν ολοκληρώνει μία δραστηριότητα.

• Είναι πολύ υπερκινητικό.

• Δεν έχει καλό μυικό τόνο («χύνεται»/είναι αδύναμο ή είναι υπερβολικά σφιγμένο).

• Δυσκολεύεται να ζωγραφίσει μέσα σε γραμμές, να φτιάξει παζλ, να κόψει με το ψαλίδι, να κρατήσει σωστά το μολύβι και δεν τα καταφέρνει στην αντιγραφή.

• Δεν του αρέσει το μπάνιο, το κόψιμο των νυχιών ή το λούσιμο/κούρεμα των μαλλιών.

• Αποφεύγει την παιδική χαρά.

• Είναι ευαίσθητο στις οσμές, γεύσεις, αγγίγματα ή θορύβους (είναι υπερ- ή υποαντιδραστικό σε καποια από αυτά ή και σε όλα).

• Δεν έχει καλό γραφικό χαρακτήρα (δεν τηρεί αποστάσεις μεταξύ των λέξεων, έχει άνισο μέγεθος γραμμάτων).

• Δυσκολεύεται να ακολουθήσει προφορικές οδηγίες.

• Δυσκολεύεται να κάνει φίλους, παίζει με μεγαλύτερα ή μικρότερα παιδιά.

• Δεν είναι ανεξάρτητο στην ένδυση/υπόδυση/σίτιση/ατομική υγιεινή του σύμφωνα με την ηλικία του.

• Κάνει ανάποδη φορά η καθρεπτισμό όταν γράφει.

• Δεν κατανοεί έννοιες στο χώρο (πάνω, κάτω κτλ.) και στο χρόνο (μέρες, μήνες, εποχές κτλ.) και δε διακρίνει δεξί-αριστερό.

• Δεν έχει καλή ισορροπία και γενικά είναι αδέξιο.

• Είναι επιλεκτικό στο φαγητό του και δε δοκιμάζει νέες γεύσεις.
Αυτά είναι μερικά βασικά σημεία, που πολλοί γονείς προσπερνάνε, θεωρώντας ότι τα παιδιά θα κατακτήσουν μεγαλώνοντας. Αρκετά από αυτά όντως το πετυχαίνουν εν καιρώ, υπάρχει όμως και η περίπτωση πίσω από αυτές τις δυσκολίες να υποκρύπτεται μια πιο ουσιαστική δυσλειτουργία, που αν δεν αντιμετωπιστεί έγκαιρα, θα εδραιωθεί μια λανθασμένη συμπεριφορά.

Μη διστάζετε να απευθύνεστε έγκαιρα σε έναν ειδικό. Εξάλλου η πρόληψη πάντα είναι προτιμότερη από τη θεραπεία.

Το άρθρο επιμελήθηκε η Παππά Ευαγγελία, εργοθεραπεύτρια και ιδιοκτήτρια του κέντρου ειδικών θεραπειών «Εργομιλώ» και του κέντρου αποκατάστασης «Εργομιλώ plus» και δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα “τα εν δήμω… Μοσχάτο -Ταύρος, αρ.φύλλου 04, Μάρτιος 2019.

Leave a Reply